×
خانه » دام و طیور » بیماریهای ماهیان گرمابی
04 Apr 2020

بیماریهای ماهیان گرمابی

ویرمی کپور ماهیان

یک بیماری ویروسی مسری در کپورماهیان می باشد و عامل آن رابدو ویروس کاپیواست که باعث تلفات بسیار بالایی در ماهیان گرمابی (کپور ماهیان) می گردد .حداکثر تلفات بیماری در دمای ۱۰ تا ۱۵ درجه سانتی گراد اتفاق می افتد و در دمای ۱۷ درجه تلفات کاهش می یابد .علایم شامل تیرگی پوست، اگزوفتالمی و بیرون زدگی چشم، آسیت و رنگ پریدگی آبشش ها و کست مدفوعی آویزان از مخرج و حالت تورم و بیرون زدگی مخرج است و ماهیان حالت بی حالی داشته و خونریزی در آبشش ها و پوست دارند .تمامی گونه های کپور ماهیان حساس بوده و انتقال بیماری بصورت افقی است .بیماری از طریق تماس مستقیم با مدفوع آلوده، ادرار و مایعات جنسی و ترشحات خارجی از ماهیان آلوده ایجاد می شود .

کویی هرپس ویروس

کویی هرپس ویروس (بیماری اگزوتیک) Koi herpesvirus disease (KHD)یک بیماری شدیداً مسری است که دارای میزان ابتلا و تلفات بسیار بالا در خانواده کپورماهیان می باشد. عامل بیماری از خانواده هرپس ویریده و با علائم بالینی غیراختصاصی نظیر زخم های وسیع، خونریزی از آبشش ها،‌ نقاط رنگ پریده یا تاول های روی پوست، چشمان فرورفته در این گونه از ماهیان می باشد. راه انتقال عامل بیماری تماس مستقیم با ماهی آلوده و مایعات مترشحه ماهی و آب آلوده می باشد.بسته به درجه حرارت آب، درجه متفاوت بوده و ماهی مبتلا بصورت حامل و ناقل بیماری در آید. سیاست مقابله با بیماری بصورت قرنطینه سازی و حذف ماهیان آلوده به ویروس می باشد.در جلسه مشورتی OIE 2005 به عنوان بیماری قابل اخطار معرفی شد.

علائم بیماری

الف) علایم رفتاری و فارمی :

شروع تلفات سریع و سنگین ،مرگ میر ۲۴-۴۸ ساعت پس از علایم بالینی ،باقی ماندن ماهی های آلوده و درگیر در سطح آب،شنای بی حال ،ضربان آبشش شدید،کاهش اشتها ،شنای تحریکی قبل از مرگ،بی رنگی پوست،رگه دار شدن آبشش به همراه PATCH های سفیدرنگ،مشابهت با بیماری کلومناریس،مشاهده خونریزی در آبشش،گود ر فتگی چشم ها،لکه های سفیدرنگ در پوست،زخم جلدی ناحیه ای (گاهی اوقات)،زخم و آزردگی شدید در آبشش ،کم رنگی آبشش ها ،وجود PATCH در آبشش ها ،وجود چسبندگی درحفره بدن،ابری شدن اندام های داخلی،تورم شدید در آبششها

ب) علایم آسیب شناسی

پرولیفراسیون توده های اپیتلیوم آبشش (افزایش)،نکروز در آبشش ،وجود اینکلوژن بادی های تکی در سلول های آبششی،نکروز سلول های پارانشیمی کبد، طحال، کلیه و لوله گوارشی،حضور ماکروفاژهای فراوان با ذرات هضم نشده در داخل آن،وجود اینکلوژن بادی در بافت های عصبی ،در کلیه تقویت درون شبکه ای بوجود می آید.

محدوده میزبانی

بطور مشخص و اثبات شده قطعی

کپور معمولی COMMON CARP

کپورکویی KOI CARP

سایر آبزیان تحت مطالعه و مشکوک

کپور علفخوار (Grass Carp)، کپور طلایی معمولی(Golden Carp) ، کاراس(Crossian Carp)

راه های انتقال و انتشار عامل

ویروس حداقل ۴ ساعت در آب فعال و زنده است،از طریق آبشش صدمه دیده به آب، گلبول های سفید و از آن طریق کلیه،ارتباط مستقیم با ماهی آلوده،مایعات خروجی ماهی آلوده،آب یا لجن سیستم های آلوده،ورود ویروس به بدن ماهی سالم از طریق آبشش یا روده(کاملاٌ مشخص نیست)،ماهی بهبود یافته از عوامل مهم انتشار بیماری

عوامل مؤثر در وقوع و تشدید بیماری

دما ،ضعف سیستم ایمنی ،جوان بودن ماهی ،،وامل ثانویه،غلظت ویروس در محیط،بیشتر در درمای ۲۳-۲۸ درجه بروز می کند.(مرگ و میر)،سن های مختلف درگیر می شوند،دمای بالای ۳۰ درجه سانتیگراد باعث مقاومت طبیعی ماهی می شود،در دمای پایین تر از ۱۳ درجه و بالاتر از ۳۰ درجه سانتی گراد هیچگونه بیماری مشاهده نشده است،دما باعث افزایش تزاید و تکثیر ویروس(مستقیم) و کاهش توانایی سیستم ایمنی(غیر مستقیم)،نقش دما بیش از نقش غلظت ویروس است،در دماهای ۲۸،۲۲،۱۸،۱۳، DNA ویروس قابل ردیابی است( کلیه – طحال)،با تغییر ناگهانی دما( # ) بیماری بروز می کند(بروز ناگهانی)،با تغییر تدریجی نوعی مقاومت بوجود می آید(ایجاد ایمنی)،دریک مطالعه آزمایشی ۸۲% ماهی ها در دمای ۲۲ درجه سانتیگراد در مواجه با ویروس تلف شدند(افزایش ناگهانی)،دما در کوتاه یا طولانی کردن دوره آنکوباسیون ویروس موثر است.(۱۸ درجه سانتیگراد= ۱۴ روز)،،دریک آزمایش و در دمای ۲۸ درجه، یک روز پس از حمام دادن در محلول واجد ویروس، ویروس در کلیه و طحال ردیابی شود

بیماری رئوویروس آمور

عامل یک بیماری خونریزی دهنده کپور علفخوار در خانواده کپور ماهیان می باشد .بیماری زایی این بیماری کم است و باعث ضرر های اقتصادی در ماهیان گرمابی می شود .درصد مرگ و میر آن ۵۰ تا ۷۰ درصد است .در این بیماری، سپتی سمی همراه با خونریزی شدید وجود دارد .در ماهیان آلوده خونریزی در قاعده باله ها، چشم ها حفره دهانی، بافت عضلانی، کبد، کلیه ها، طحال، دستگاه گوارش و نیز اگزو فتالمی دیده می شود .تلفات در ماهیان انگشت قد بیشتر می باشد .سیاست مقابله با بیماری بصورت قرنطینه سازی و حذف ماهیان آلوده به ویروس پس از تأیید نهایی می باشد .

عامل بیماری

خانواده Reoviridae و جنس Aquareovirus

– ویروس (رئو ویروس)

v GCRV (Grass carp reovirus)

v GCRV (Grass carp Hemorrhagic virus)

v FRV (Fish reovirus)

خصوصیات

۶۵-۷۰ nm

دارای کپسید دوتایی بسته

RNA دو رشته ای و یازده قطعه ای

مقاوم به کلروفوم، اسید (PH3) یا قلیائیت (PH10)

مقاوم به حرارت تا ۵۶ درجه سانتی گراد به مدت ۳۰ دقیقه

تاکنون دو سروتیپ در چین شناخته شده است : G-V873 , GV14

یازده قطعه رشته ها الگوهای متفاوتی دارند (RNA ds)

دارای Antigenicity متفاوت نیز هستند .

محیط و انتقال Transmission & Envirenment :

فقط آب شیرین

افقی (Horizontal) از طریق آب یا انگل های خارجی

حاملین کپور معمولی، کپور سیاه، کپور نقره ای، کپور سرگنده و کپور علفخوار بالغ

انتقال عمودی در دست بررسی است .

چگونگی ورود ویروس به ماهی سالم نیز ناشناخته است، گمان می رود که از طریق آبشش ها باشد .

محدوده میزبان ها (Host Range)

کپور علفخوار (Grass Carp) Cten opharyngodom idella

کپور سیاه (Black carp) mylopharyngodon piceus

آمورچه (Top Mouth Gud Geon) pseudorasbora parva

سرگنده (Big Head Carp) Aristichtys Nobilis

کپور نقره ای (Silver Carp) Hypoph thalmichthys Molitrix

کپور طلایی (Golden Carp) Carassius Auratus

کپور معمولی (Common Carp) Cyprinus Carpio

سن ابتلا 

ماهیان یکساله انگشت قد – نوزاد (بصورت معمولی و رایج)

ماهیان بزرگتر (در صورت وجود شرایط مناسب کننده)

شرایط مناسب بروز بیماری ، میزان مرگ و میر

فوق العاده مسری تا ۸۰% مرگ و میر و بیشتر ، دمای مناسب بروز ۲۸-۲۵ درجه

مطلب پیشنهادی  پرواربندی بره در محیط محصور

انتشار جغرافیایی (Geographical Distribution)

چین ۱۹۷۲

اکنون در مرکز و جنوب شرق چین

ویتنام

هند (مشکوک )

علایم :

۱- خارجی

– بیرون زدگی چشم (Exophthalmia)

– تیرگی شدید بدن

– خونریزی در قاعده باله ها، سرپوشی آبششی و حفره دهانی

– تلفات شدید در دمای ۲۸-۲۵ درجه سانتی گراد آب

۲- داخلی

– خونریزی در سراسر عضلات

– التهاب روده (Red intestine)

– خونریزی در آبشش یا رنگ پریدگی آن

– خونریزی در کبد، طحال، کلیه و روده

– بزرگ شدن کبد

– تورم کلیه

۳- تغییرات آسیب شناسی

– نکروز، استحاله و تباهی در سلولهای کبد

– پرخونی و خونریزی در عروق کبد و طحال

تشخیص تفریقی

بیماری باکتریایی لکه قرمز در کپور علفخوار (Red spot Disease)

التهاب روده باکتریایی

عفونت مخلوط با باکتری یا عفونت ثانویه باکتری (تغییرات مشابه آسیب شناسی)

روشهای تشخیص

آزردگی و جراحات آسیب شناسی در حاملین تحت بالینی قابل ردیابی نیست .

با بکار بردن تیره سلولی CK در محیط کشت ویروس – برای جداسازی ویروس بافت کلیه ، کبد و طحال ماهی ارجح است .

جداسازی روی تیره سلولی CK در دمای ۲۵ درجه سانتی گراد و به مدت ۷ روز و ۲ پاساژ نیاز دارد .CPE معمولاً ۵-۳ روز پس از تلقیح ایجاد می شود .

RT-PCR ردیابی حاملین امکان پذیر است .ردیابی RNA ویروس بطور مستقیم از اعضاء هدف بوسیله PCR (ردیابی ویروس در حاملین و ماهی های بیماری در تابستان آسان است، البته زمانی که دمای آب بین ۲۸-۲۵ درجه سانتیگراد است، اما در زمستان بسیار سخت است .)

میکروسکوپ الکترونی و مشاهده ویروس در کلیه (Lattice forme)

روش های کنترل

واکسیناسیون

در چین از ارکان های ماهی آلوده واکسن غیر فعال (Auto Genous) تهیه شده است واکسن بدست امده از کشت ویروسی نیز در دسترس است .

محدودیت در نقل و انتقال و جابجایی ماهی زنده

حذف عامل بیماری زا از استخر ها (بکار گیری کلرین قبل از خشک شدن استخر)

عدم رها سازی آب استخرهای آلوده به محیط

بیماریهای باکتریایی

سپتی سمی خونریزی دهنده باکتریایی(آئروموناس هیدروفیلا)

این بیماری در گونه های متعددی از ماهیان آب شیرین و کپورماهیان بروز می کند و اغلب با استرس و ازدحام و تجمع زیاد در محیط پرورش همراه می باشد .علائم بالینی بصورت خونریزی در پوست، باله ها، محوطه دهانی و عضلات و نیز زخم های سطحی در ناحیه اپیدرم می باشد .علاوه بر این علائم آسیت، اگزوفتالمی تورم طحال و کلیه ها در ماهیان مبتلا دیده می شود .این باکتری بصورت ساپروفیت در داخل محیط آبی ماهی زندگی می کند .بیماری از طریق آب آلوده یا حیوان مبتلا به سایرین منتقل می گردد .سیاست درمان و ضدعفونی مزارع درگیر طبق پروتکل بیماری های باکتریایی می باشد .

واکسیناسیون:

در چین از ارکان‌های ماهی آلوده واکسن غیرفعال (Auto Genous) تهیه شده است واکسن بدست آمده از کشت ویروسی نیز در دسترس است.

محدودیت در نقل و انتقال و جابجایی ماهی زنده

حذف عامل بیماری‌زا از استخر‌ها (بکارگیری کلرین قبل از خشک شدن استخر)

عدم رهاسازی آب استخرهای آلوده به محیط

بیماری‌های باکتریایی ماهیان گرمابی:

سپتی‌سمی خونریزی دهنده باکتریایی (آئروموناس هیدروفیلا)

این بیماری در گونه‌های متعددی از ماهیان آب شیرین و کپورماهیان بروز می‌کند و اغلب با استرس و ازدحام و تجمع زیاد در محیط پرورش همراه می‌باشد.علائم بالینی بصورت خونریزی در پوست، باله‌ها، محوطه دهانی و عضلات و نیز زخم‌های سطحی در ناحیه اپیدرم می‌باشد. علاوه بر این علائم آسیت، اگزوفتالمی، تورم طحال و کلیه‌ها در ماهیان مبتلا دیده می‌شود. این باکتری بصورت ساپروفیت در داخل محیط آبی ماهی زندگی می‌کند. بیماری از طریق آب آلوده یا حیوان مبتلا به سایرین منتقل می‌گردد. سیاست درمان و ضدعفونی مزارع درگیر طبق پروتکل بیماری‌های باکتریایی می‌باشد.
کویی هرپس ویروس
کویی هرپس ویروس (بیماری اگزوتیک) Koi herpesvirus disease (KHD)

یک بیماری شدیداً مسری است که دارای میزان ابتلا و تلفات بسیار بالا در خانواده کپورماهیان می باشد. عامل بیماری از خانواده هرپس ویریده و با علائم بالینی غیراختصاصی نظیر زخم های وسیع، خونریزی از آبشش ها،‌ نقاط رنگ پریده یا تاول های روی پوست، چشمان فرورفته در این گونه از ماهیان می باشد. راه انتقال عامل بیماری تماس مستقیم با ماهی آلوده و مایعات مترشحه ماهی و آب آلوده می باشد.بسته به درجه حرارت آب، درجه متفاوت بوده و ماهی مبتلا بصورت حامل و ناقل بیماری در آید. سیاست مقابله با بیماری بصورت قرنطینه سازی و حذف ماهیان آلوده به ویروس می باشد.در جلسه مشورتی OIE 2005 به عنوان بیماری قابل اخطار معرفی شد

علائم بیماری :

الف) علایم رفتاری و فارمی :

شروع تلفات سریع و سنگین ،مرگ میر ۲۴-۴۸ ساعت پس از علایم بالینی ،باقی ماندن ماهی های آلوده و درگیر در سطح آب،شنای بی حال ،ضربان آبشش شدید،کاهش اشتها ،شنای تحریکی قبل از مرگ،

بی رنگی پوست،رگه دار شدن آبشش به همراه PATCH های سفیدرنگ،مشابهت با بیماری کلومناریس،مشاهده خونریزی در آبشش،گود ر فتگی چشم ها،لکه های سفیدرنگ در پوست،زخم جلدی ناحیه ای (گاهی اوقات)،زخم و آزردگی شدید در آبشش ،کم رنگی آبشش ها ،وجود PATCH در آبشش ها ،وجود چسبندگی درحفره بدن،ابری شدن اندام های داخلی،تورم شدید در آبششها

ب) علایم آسیب شناسی :

پرولیفراسیون توده های اپیتلیوم آبشش (افزایش)،نکروز در آبشش ،وجود اینکلوژن بادی های تکی در سلول های آبششی،نکروز سلول های پارانشیمی کبد، طحال، کلیه و لوله گوارشی،حضور ماکروفاژهای فراوان با ذرات هضم نشده در داخل آن،وجود اینکلوژن بادی در بافت های عصبی ،در کلیه تقویت درون شبکه ای بوجود می آید.

محدوده میزبانی

بطور مشخص و اثبات شده قطعی

کپور معمولی COMMON CARP

کپورکویی KOI CARP

سایر آبزیان تحت مطالعه و مشکوک:

کپور علفخوار (Grass Carp)، کپور طلایی معمولی(Golden Carp) ، کاراس(Crossian Carp)

راه های انتقال و انتشار عامل :

ویروس حداقل ۴ ساعت در آب فعال و زنده است،از طریق آبشش صدمه دیده به آب، گلبول های سفید و از آن طریق کلیه،ارتباط مستقیم با ماهی آلوده،مایعات خروجی ماهی آلوده،آب یا لجن سیستم های آلوده،ورود ویروس به بدن ماهی سالم از طریق آبشش یا روده(کاملاٌ مشخص نیست)،ماهی بهبود یافته از عوامل مهم انتشار بیماری

عوامل مؤثر در وقوع و تشدید بیماری

دما ،ضعف سیستم ایمنی ،جوان بودن ماهی ،،وامل ثانویه،غلظت ویروس در محیط،بیشتر در درمای ۲۳-۲۸ درجه بروز می کند.(مرگ و میر)،سن های مختلف درگیر می شوند،دمای بالای ۳۰ درجه سانتیگراد باعث مقاومت طبیعی ماهی می شود،در دمای پایین تر از ۱۳ درجه و بالاتر از ۳۰ درجه سانتی گراد هیچگونه بیماری مشاهده نشده است،دما باعث افزایش تزاید و تکثیر ویروس(مستقیم) و کاهش توانایی سیستم ایمنی(غیر مستقیم)،نقش دما بیش از نقش غلظت ویروس است،در دماهای ۲۸،۲۲،۱۸،۱۳، DNA ویروس قابل ردیابی است( کلیه – طحال)،با تغییر ناگهانی دما( # ) بیماری بروز می کند(بروز ناگهانی)،با تغییر تدریجی نوعی مقاومت بوجود می آید(ایجاد ایمنی)،دریک مطالعه آزمایشی ۸۲% ماهی ها در دمای ۲۲ درجه سانتیگراد در مواجه با ویروس تلف شدند(افزایش ناگهانی)،دما در کوتاه یا طولانی کردن دوره آنکوباسیون ویروس موثر است.(۱۸ درجه سانتیگراد= ۱۴ روز)،،دریک آزمایش و در دمای ۲۸ درجه، یک روز پس از حمام دادن در محلول واجد ویروس، ویروس در کلیه و طحال ردیابی شود

مطلب پیشنهادی  ویژگی اختصاصی گاوها

بیماری رئوویروس آمور

عامل یک بیماری خونریزی دهنده کپور علفخوار در خانواده کپور ماهیان می باشد .بیماری زایی این بیماری کم است و باعث ضرر های اقتصادی در ماهیان گرمابی می شود .درصد مرگ و میر آن ۵۰ تا ۷۰ درصد است .در این بیماری، سپتی سمی همراه با خونریزی شدید وجود دارد .در ماهیان آلوده خونریزی در قاعده باله ها، چشم ها حفره دهانی، بافت عضلانی، کبد، کلیه ها، طحال، دستگاه گوارش و نیز اگزو فتالمی دیده می شود .تلفات در ماهیان انگشت قد بیشتر می باشد .سیاست مقابله با بیماری بصورت قرنطینه سازی و حذف ماهیان آلوده به ویروس پس از تأیید نهایی می باشد .

عامل بیماری :

خانواده Reoviridae و جنس Aquareovirus

– ویروس (رئو ویروس)

v GCRV (Grass carp reovirus)

v GCRV (Grass carp Hemorrhagic virus)

v FRV (Fish reovirus)

خصوصیات :

• ۶۵-۷۰ nm

• دارای کپسید دوتایی بسته

• RNA دو رشته ای و یازده قطعه ای

• مقاوم به کلروفوم، اسید (PH3) یا قلیائیت (PH10)

• مقاوم به حرارت تا ۵۶ درجه سانتی گراد به مدت ۳۰ دقیقه

• تاکنون دو سروتیپ در چین شناخته شده است : G-V873 , GV14

• یازده قطعه رشته ها الگوهای متفاوتی دارند (RNA ds)

• دارای Antigenicity متفاوت نیز هستند .

محیط و انتقال Transmission & Envirenment :

• فقط آب شیرین

• افقی (Horizontal) از طریق آب یا انگل های خارجی

• حاملین کپور معمولی، کپور سیاه، کپور نقره ای، کپور سرگنده و کپور علفخوار بالغ

• انتقال عمودی در دست بررسی است .

• چگونگی ورود ویروس به ماهی سالم نیز ناشناخته است، گمان می رود که از طریق آبشش ها باشد .

محدوده میزبان ها : (Host Range)

• کپور علفخوار (Grass Carp) Cten opharyngodom idella

• کپور سیاه (Black carp) mylopharyngodon piceus

• آمورچه (Top Mouth Gud Geon) pseudorasbora parva

• سرگنده (Big Head Carp) Aristichtys Nobilis

• کپور نقره ای (Silver Carp) Hypoph thalmichthys Molitrix

• کپور طلایی (Golden Carp) Carassius Auratus

• کپور معمولی (Common Carp) Cyprinus Carpio

سن ابتلا :

• ماهیان یکساله انگشت قد – نوزاد (بصورت معمولی و رایج)

• ماهیان بزرگتر (در صورت وجود شرایط مناسب کننده)

شرایط مناسب بروز بیماری ، میزان مرگ و میر :

فوق العاده مسری تا ۸۰% مرگ و میر و بیشتر ، دمای مناسب بروز ۲۸-۲۵ درجه

انتشار جغرافیایی (Geographical Distribution)

• چین ۱۹۷۲

• اکنون در مرکز و جنوب شرق چین

• ویتنام

• هند (مشکوک )

علایم :

۱- خارجی

– بیرون زدگی چشم (Exophthalmia)

– تیرگی شدید بدن

– خونریزی در قاعده باله ها، سرپوشی آبششی و حفره دهانی

– تلفات شدید در دمای ۲۸-۲۵ درجه سانتی گراد آب

۲- داخلی

– خونریزی در سراسر عضلات

– التهاب روده (Red intestine)

– خونریزی در آبشش یا رنگ پریدگی آن

– خونریزی در کبد، طحال، کلیه و روده

– بزرگ شدن کبد

– تورم کلیه

۳- تغییرات آسیب شناسی

– نکروز، استحاله و تباهی در سلولهای کبد

– پرخونی و خونریزی در عروق کبد و طحال

تشخیص تفریقی :

• بیماری باکتریایی لکه قرمز در کپور علفخوار (Red spot Disease)

• التهاب روده باکتریایی

• عفونت مخلوط با باکتری یا عفونت ثانویه باکتری (تغییرات مشابه آسیب شناسی)

روشهای تشخیص :

• آزردگی و جراحات آسیب شناسی در حاملین تحت بالینی قابل ردیابی نیست .

• با بکار بردن تیره سلولی CK در محیط کشت ویروس – برای جداسازی ویروس بافت کلیه ، کبد و طحال ماهی ارجح است .

جداسازی روی تیره سلولی CK در دمای ۲۵ درجه سانتی گراد و به مدت ۷ روز و ۲ پاساژ نیاز دارد .CPE معمولاً ۵-۳ روز پس از تلقیح ایجاد می شود .

• RT-PCR ردیابی حاملین امکان پذیر است .ردیابی RNA ویروس بطور مستقیم از اعضاء هدف بوسیله PCR (ردیابی ویروس در حاملین و ماهی های بیماری در تابستان آسان است، البته زمانی که دمای آب بین ۲۸-۲۵ درجه سانتیگراد است، اما در زمستان بسیار سخت است .)

• میکروسکوپ الکترونی و مشاهده ویروس در کلیه (Lattice forme)

روش های کنترل :

واکسیناسیون :

• در چین از ارکان های ماهی آلوده واکسن غیر فعال (Auto Genous) تهیه شده است واکسن بدست امده از کشت ویروسی نیز در دسترس است .

• محدودیت در نقل و انتقال و جابجایی ماهی زنده

• حذف عامل بیماری زا از استخر ها (بکار گیری کلرین قبل از خشک شدن استخر)

• عدم رها سازی آب استخرهای آلوده به محیط

بیماریهای باکتریایی :

سپتی سمی خونریزی دهنده باکتریایی(آئروموناس هیدروفیلا)این بیماری در گونه های متعددی از ماهیان آب شیرین و کپورماهیان بروز می کند و اغلب با استرس و ازدحام و تجمع زیاد در محیط پرورش همراه می باشد .علائم بالینی بصورت خونریزی در پوست، باله ها، محوطه دهانی و عضلات و نیز زخم های سطحی در ناحیه اپیدرم می باشد .علاوه بر این علائم آسیت، اگزوفتالمی تورم طحال و کلیه ها در ماهیان مبتلا دیده می شود .این باکتری بصورت ساپروفیت در داخل محیط آبی ماهی زندگی می کند .بیماری از طریق آب آلوده یا حیوان مبتلا به سایرین منتقل می گردد .سیاست درمان و ضدعفونی مزارع درگیر طبق پروتکل بیماری های باکتریایی می باشد .

تیم تولید محتوا - طرح مارکت

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *